Hoi allemaal,

Tijd voor een update vanuit de andere kant van de wereld (voor de meeste van jullie althans). Tijdens de vorige update zaten we nog in Baños in Ecuador, maar inmiddels hebben we ook al veel van Colombia gezien en vertrekken we morgen naar Panama. Het is te gevaarlijk om over land te reizen vandaar dat wij een zeilboot hebben geboekt, hoewel het natuurlijk wel gezellig zou zijn om medetukker Tanja Nijmeijer tegen te komen daar. Overigens ben ik op dit moment niet zo blij dat ik uit Twente kom want we zitten in een hostel vol Ajax fans die geen kans voorbij laten gaan om ons te wijzen op de bedroevende zesde plaats haha.

De laatste dag in Baños hebben we alsnog de mountainbike tour langs alle watervallen gedaan. Dit was echt heel mooi, maar helaas zijn bijna alle foto's weg, want ja: er is alweer een camera gestolen. Gelukkig heeft Frank er nog een paar dus die kunnen we wel overzetten op USB sticks. Na Baños zijn we verder gegaan naar Quito, de hoofdstad van Ecuador. Deze stad vonden we een beetje tegenvallen. Er waren erg veel zwervers en dronken mensen, ook in de buurt van ons hostel waardoor we gedwongen waren vaak een taxi te nemen (´s avonds was het echt te gevaarlijk om te lopen). We hebben hier nog een grote locale markt bezocht in een dorpje vlakbij Ecuador. Dit was ook nogal shocking want ten eerste werd de portemonnee van onze reisgenoot gestolen met bijna alle bankpasjes er in en ten tweede was er ook een dierenmarkt waar we hanengevechten zagen en waar een varken voor onze ogen geslacht werd. Echt heel naar. We zijn dan ook niet zolang in de stad gebleven, maar doorgereisd naar Colombia. Hoewel we Quito niet zo leuk vonden was Ecuador wel echt een aangename verrassing voor ons. We hadden nog niet zoveel over het land gehoord maar het overtrof echt onze verwachtingen. Aardige mensen, mooie stranden en vooral prachtige natuur.

De grensovergang bij Colombia kan nog wel eens problemen opleveren, maar bij ons ging het gelukkig van een leien dakje. De weg in het zuiden die we per bus af hebben gelegd is de enige weg in Colombia die nog niet helemaal veilig is, maar daar hebben ook niets van gemerkt behalve dat er overal langs de weg soldaten stonden om de weg te beschermen. We hebben een nachtje in Popayan geslapen en zijn daarna meteen doorgegaan naar San Agustin. Tijdens deze laatste busreis moesten we langs de weg onze tassen openmaken voor de soldaten (ze kijken of je drugs of wapens in bezit hebt). Dat hadden we natuurlijk niet maar na deze ¨controle¨ was Nienkes camera wel gejat. Niet zo leuk, vooral aangezien het al haar tweede camera is die gestolen is. We vonden het ook lastig om de soldaten te beschuldigen aangezien ze met enorme volautomatische geweren rondlopen.

In San Agustin is een archeologisch park met heel veel grote beelden en sculpturen gelegen in een prachtig landschap. We hebben er met paarden doorheen gereden wat heel mooi was, hoewel ik een beetje bang was voor mijn paard haha. Het zijn nog steeds niet echt mijn favoriete dieren. Verder is het dorp erg klein en er is niets te doen, dus we zijn snel verder gegaan naar Bogota, de hoofdstad van Colombia. We moesten weer onze tassen laten doorzoeken maar we waren nu zo paranoia dat we alle waardevolle spullen toch al in onze zakken hadden gepropt. Zonder verliezen aangekomen in Bogota dus. In Bogota was het vooral heel slecht weer. Regen, regen en nog eens regen en niet warmer dan 14 graden gok ik. Het hostel had ook nog eens geen verwarming en alleen koude douches dus dat was niet zo fijn. In de stad zelf is wel veel te doen als je de moed op kunt brengen om de regen te trotseren. Als echte Nederlanders hebben wij dit natuurlijk wel gedaan en we hebben het grootste goud museum ter wereld bezocht, een museum met schilderijen, een zout kathedraal en gewoon door de stad gelopen. Op zaterdag zijn we uitgegaan naar een hele grappige bar. Het was heel groot en de mensen dansten op tafels en hadden maskers en hoeden etc. op. Crazy party dus. Nienke wilde in Bogota ook nog aan haar master applience werken in de universiteitsbibliotheek, maar dat viel een beetje tegen, dus dit moet nu een andere keer gebeuren. Het is ook lastig om inspiratie te krijgen voor een goed onderwerp hier.

Na Bogota zijn we doorgegaan naar Medellin. Eindelijk hadden we weer lekker weer! In dit hostel kwamen we weer een heleboel vrienden tegen dus dat was erg gezellig (lees: veel uitgaan). De grootste verrassing was de westerse supermarkt een paar straatjes verderop haha. Een goede supermarkt hadden we niet meer gezien sinds Bolivia en aangezien vooral Nienke de Nederlandse etenswaren mist konden we ons hier goed uitleven. We hebben zelf hele lekkere pasta pesto (dat hebben ze hier nergens) gemaakt en daar drie dagen van gegeten. We moeten een beetje meer budget leven, want het leven in Colombia is wat duurder dan in de andere landen. Normaal komt dat neer op vooral fastfood eten (goedkoop) dus de gezonde pasta was wel welkom. Verder werden we ook erg blij van Nederlandse kaas en haribo haha. Nienke heeft ook weer een nieuwe camera op de kop getikt dus we kunnen weer foto's maken, mijn camera heeft namelijk een virus (net als onze USB sticks) dus die werkt niet meer zo goed. Dat is het nadeel van internetcafe's.

Na Medellin zijn we naar de Caribische zee vertrokken. Het dorpje heet Taganga en ligt in een baai. We hebben twee dagen een beetje uitgerust en aan het zwembad gelegen, want na Medellin moesten we ons lichamelijk en mentaal voorbereiden op de hikingtocht die op het programma stond. Het betrof een vijfdaagse tocht door de jungle naar Ciudad Perdida (vertaling: de verloren stad). Het is ook een Inca ruine en minder indrukwekkend dan Machu Picchu, maar de weg er naar toe maakt veel goed. De eerste drie dagen waren ondanks de enorme luchtvochtigheid en warmte prima te doen (oke Nienke moest soms wel even de berg opgesleept worden door de gids, maar dat kwam ook een beetje omdat hij haar wel leuk vond). We sliepen in hangmatten, gelukkig met klamboe's want het stikte er van de insecten. De derde dag ontdekte ik in de wc een spin ongeveer zo groot als mijn hoofd, gatver! En de laatste nacht heeft een rat een gat in mijn tas geknaagd omdat er een koekje in zat haha. Lekker avontuurlijk dus en jullie zullen het vast niet geloven, maar ik word wel een beetje immuun voor alle vieze beesten. Tijdens de tocht konden we steeds tussendoor in de rivieren zwemmen wat het wel heel leuk maakte. Op de weg lag ook nog een indianendorp en de mensen leefden hier nog praktisch net zo als 1000 jaar geleden, zonder elektriciteit, stromend water etc. (ze hadden wel walkie talkies en horloges dus dat wel een beetje dubieus, maar goed).

De laatste twee dagen van de tocht waren best zwaar. Zes a zeven uur berg op en berg af lopen in deze warmte is niet altijd even leuk, maar na afloop waren we wel trots op onszelf. De laatste dag was het Koninginnedag en dat konden we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. We hebben de hele dag met oranje hoofdbanden gewandeld en de gids ook overgehaald om een oranje shirt aan te trekken. 's Avonds zijn we uitgeweest met onze tour groep en onze Nederlandse vriend Frank. Weer in het oranje, dus we trokken nogal wat bekijks, maar het was wel heel leuk!

De volgende dag zijn we vertrokken naar Cartagena, weer samen met Frank want we gaan met zijn drieen zeilen naar Panama. De boot heet Slo & Ezy, dus dat lijkt ons op het lijf geschreven. We hebben de schipper ontmoet en goede dingen gehoord van mensen die met hem gezeild hebben (erg belangrijk om te checken want veel boten nemen meer mensen mee dan er bedden en reddingsvesten zijn, maar deze kapitein schijnt erg betrouwbaar te zijn gelukkig). We gaan 48 uur zeilen naar de San Blas eilanden waar ook nog indianen leven en waar je supermooi kunt snorkelen. Het schijnt dat veel mensen zeeziek worden en de kapitein heeft ons op het hart gedrukt geen kater te hebben morgen, dus we zijn benieuwd hoe heet zal gaan. Na het zeilen blijven we met de boot drie dagen op verschillende eilandjes voor we naar het vaste land van Panama gaan. De snacks zijn ingeslagen, dus we zijn er klaar voor (we zijn altijd erg geliefd in tourgroepen omdat we zoveel snacks bij ons hebben haha, vooral Nienke bevestigd hele supermarkttassen voor snoep aan haar backpack).

Het is een raar idee dat we morgen Zuid Amerika verlaten. We hebben het zo leuk gehad hier, maar Centraal Amerika wordt vast ook heel mooi en beter weer, want we hadden niet verwacht dat we zoveel kou zouden hebben op deze trip. Vergeleken met Nederland mogen we natuurlijk niet klagen, maar toch.

Nou, tot het volgende verhaal uit Centraal Amerika!

Liefs, Nicole